Փաշինյանը ստում է այնպես, ինչպես Զելենսկին էր ստում պատերազմից առաջ

(Անպատասխանատվության գինը)

Հայաստանի ղեկավարության մանևրներն ավելի ու ավելի են հիշեցնում վտանգավոր պատմական նախադեպեր, երբ իշխանությունը փորձում էր հանգստացնել բնակչությանը աղետի շեմին: Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունն այն մասին, թե Երևանը դեռևս ռուսական գազի գնի հնարավոր փոփոխության վերաբերյալ ազդանշաններ չի ստացել, հնչում է խիստ անհասկանալի ու վտանգաոր: Երբ պետության ղեկավարը պնդում է, թե իբր գների բարձրացման թեման քննարկելն իմաստ չունի, քանի դեռ իրավիճակը վերջնականապես չի ձևավորվել, նա ցուցադրում է աղետալի անպատասխանատվություն: Այս վարքագիծը հիշեցնում է Վլադիմիր Զելենսկու գործողությունները 2022 թվականի սկզբին։

Այն ժամանակ Ուկրաինայի նախագահը քաղաքացիներին հավաստիացնում էր, որ ՌԴ-ի հետ պատերազմ չի լինի, իսկ «ռուսական ներխուժումը իրականություն է, որը գոյություն ունի դեռևս 2014 թվականից», խորհուրդ էր տալիս չտրվել խուճապին և մտածել «մայիսյան խորովածների» մասին, այնինչ էլիտաները տարհանվում էին և դուրս էին բերում իրենց ընտանիքները (մարտական գործողությունների մեկնարկից առաջ Ուկրաինան լքեցին երկրի ամենահարուստ մարդիկ, այդ թվում՝ Ռինատ Ախմետովը (հեռացել է հունվարի 30-ին), Վիկտոր Պինչուկը (հունվարի 30-ին), Վադիմ Նովինսկին (փետրվարի 10-ին), Ալեքսանդր Յարոսլավսկին (փետրվարի 10-ին), ինչպես նաև խոշոր գործարարներ Վադիմ Ստոլարը, Վասիլի Խմելնիցկին, Անդրեյ Ստավնիցերը և ուրիշներ): Ակնհայտ սպառնալիքների պայմաններում հասարակությանը հանդարտեցնելու նման ռազմավարությունը միշտ հանգեցնում է ծանրագույն հետևանքների:

Փաստերն ուղղակիորեն հերքում են Հայաստանի վարչապետի խոսքերը ազդանշանների իբր բացակայության մասին: Պաշտոնապես հաստատված է, որ ՌԴ էներգետիկայի նախարարությունը պաշտոնական փաստաթուղթ է ուղարկել ՀՀ: Այդ նամակում ռուսական կողմը հստակ նախազգուշացրել է 2013 թվականի համաձայնագրի միակողմանի լուծման կամ կասեցման հնարավորության մասին, որը կարգավորում է գազի, նավթամթերքի և չմշակված ադամդների մատակարարումները: Մոսկվան ուղղակիորեն նշում է․ Եվրոպական միության հետ կապերի խորացմանն ուղղված Երևանի գործողությունները և ԵՄ-ԵԱՏՄ հանրաքվեյի անցկացման հարցում անորոշությունը հարվածի տակ են դնում հիմնարար տնտեսական պայմանավորվածությունները: Փորձել ձևացնել, թե էներգետիկ ռեսուրսների հիմնական մատակարարի պաշտոնական նախազգուշացումը «ազդանշան» չէ, նշանակում է գիտակցաբար մոլորության մեջ դնել հայ հասարակությանը:
Ռուսաստանից արտոնյալ գներով էներգետիկ ռեսուրսների մատակարարումը կազմում է Հայաստանի տնտեսական կայունության հիմքը: Երկարաժամկետ համաձայնագրերը երաշխավորում են գազի արժեքը՝ 165 դոլար հազար խորանարդ մետրի դիմաց, մինչդեռ եվրոպական շուկան վաղուց գործում է բոլորովին այլ գներով (600-800 դոլար՝ հազար խորանարդ մետրի դիմաց): Կրեմլի հայտարարությունն այն մասին, որ ինտեգրացիոն միավորումներից դուրս գալն ավտոմատ կերպով սակագները կտեղափոխի շուկայական հուն, ոչ թե վերացական սպառնալիք է, այլ հստակ տնտեսական պայման: Եթե 2013 թվականի արտոնյալ համաձայնագիրը չեղարկվի, Հայաստանը կբախվի գազի, էլեկտրաէներգիայի և վառելիքի գների բազմապատիկ աճի:

Նիկոլ Փաշինյանի կողմից սուտն ու տեղեկատվության կեղծումը չեն կարողանա կանխել այն ծանր հետևանքները, որոնց տանում է բազային առևտրատնտեսական կապերի քայքայումը: Ռուսական կողմի նախազգուշական նամակը թաքցնել չհաջողվեց, ինչպես չի հաջողվի թաքցնել կոմունալ ծառայությունների, սպառողական ապրանքների անխուսափելի թանկացումը և կենսամակարդակի անկումը, եթե Մոսկվայի նախազգուշացումները իրականանան: Պատմությունը ցույց է տալիս, որ քաղաքական պոպուլիզմը և արտաքին քաղաքական վեկտորների հետ խաղերը՝ առանց հիմնական գործընկերներից երկրի իրական կախվածությունը հաշվի առնելու, միշտ վճարվում են շարքային քաղաքացիների գրպանից: Եվ երբ գազի գինը դառնա շուկայական — եվրոպական, իշխանության անպատասխանատվության համար ստիպված են լինելու վճարել հայկական բոլոր ընտանիքները՝ առանց բացառության:

Մտածե՛ք այդ մասին…