Դավիթ Նալբանդյան․ հայկական արմատներով արգենտինական թենիսի ռակետը

Դավիթ Պաբլո Նալբանդյանը ծնվել է 1982 թվականի հունվարի 1-ին Արգենտինայի Կորդոբա մարզի Ունկուիլիո քաղաքում՝ հայկական ծագում ունեցող ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից նա հետաքրքրվել է թենիսով և արդեն հինգ տարեկանից սկսել է մարզվել։ Նրա տաղանդը շատ շուտ է դրսևորվել։ Պատանեկան տարիքում նա ներկայացրել է Արգենտինան թիմային մրցաշարերում և հասել է նշանակալի հաջողությունների։ 1998 թվականին Նալբանդյանը հաղթել է պատանեկան ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունում (US Open)՝ եզրափակչում հաղթելով ապագա համաշխարհային լեգենդ Ռոջեր Ֆեդերերին։ 1999 թվականին նա Գիլյերմո Կորիայի հետ միասին հաղթել է պատանեկան Ուիմբլդոնի մրցաշարի զուգախաղում։

Նալբանդյանի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսվել է 2000 թվականին։ Նա արագորեն ընդգրկվել է աշխարհի ուժեղագույն թենիսիստների շարքում։ 2002 թվականին Դավիթը հասել է Ուիմբլդոնի եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է Լեյթոն Հյուիթին, սակայն եզրափակիչ դուրս գալու փաստն արդեն նրան դարձրել է իր սերնդի ամենանշանավոր թենիսիստներից մեկը։ Հետագա տարիներին նա բազմիցս հասել է Մեծ սաղավարտի մրցաշարերի կիսաեզրափակիչ փուլերին։ 2003 թվականին նա հաջող ելույթ է ունեցել ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունում, իսկ 2004 և 2006 թվականներին հասել է «Ռոլան Գարոս»-ի կիսաեզրափակիչ։ 2006 թվականին նա նաև կիսաեզրափակիչ է հասել Ավստրալիայի բաց առաջնությունում։

Նալբանդյանի ամենաբարձր դիրքը ATP վարկանիշում եղել է երրորդ տեղը՝ 2006 թվականի մարտին։ Իր կարիերայի ընթացքում նա նվաճել է 11 տիտղոս մենախաղում։ Առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում նրա հաղթանակը 2005 թվականի ATP-ի եզրափակիչ մրցաշարում, որտեղ նա լարված եզրափակչում հաղթել է Ռոջեր Ֆեդերերին։ 2007 թվականին Դավիթը պատմություն է կերտել, երբ Մադրիդի մրցաշարում հերթականությամբ հաղթել է ժամանակակից թենիսի երեք մեծագույն խաղացողներին՝ Ռաֆայել Նադալին, Նովակ Ջոկովիչին և Ռոջեր Ֆեդերերին։ Այս արդյունքը դարձել է նրա վարպետության և կամքի ուժի խորհրդանիշը։

Նալբանդյանը կարևոր դեր է ունեցել Արգենտինայի հավաքականում Դևիսի գավաթի խաղարկություններում։ Նա օգնել է թիմին հասնել եզրափակիչ 2006, 2008 և 2011 թվականներին։ Նրա ներդրումը ազգային թենիսի զարգացման գործում հսկայական էր․ նա դարձել է օրինակ երիտասարդ մարզիկների համար և հույսի խորհրդանիշ երկրպագուների համար։

2013 թվականին Դավիթը ավարտել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան։ Մրցելույթների ընթացքում նա վաստակել է ավելի քան 11 միլիոն դոլար մրցանակային գումար և թողել է վառ հետք թենիսի պատմության մեջ։ Նրա խաղաոճը առանձնանում էր խաղի տեմպը վերահսկելու ունակությամբ և հոգեբանական կայունությամբ։

Այսօր Դավիթ Նալբանդյանի անունը կապվում է համառության և տաղանդի հետ։ Նա դարձել է Արգենտինայի ամենահաջողակ թենիսիստներից մեկը և հայկական սփյուռքի հպարտությունը։ Նրա ճանապարհը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են բնավորության ուժն ու աշխատասիրությունը հասցնել համաշխարհային սպորտի գագաթներին։