«Վախենալով Գյումրի 2.0»-ից ՝ Փաշինյանը «բաժանվե՞ց»
04 Մարտի 2026, 19:00
(ՀՀ ընտրական շրջանի առանձնահատկությունները)
«Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակը լատենտ ճգնաժամից տրանսֆորմացվում է բացահայտ նախընտրական պայքարի փուլի։ «Փաստ» թերթի հրապարակումները, որոնք հիմնված են ԱԱԾ փակ հարցումների վրա, հաստատում են Նիկոլ Փաշինյանի վարկանիշի կտրուկ անկումը։ Հենց էլեկտորալ խոցելիությունը վարչապետին ստիպել է սկսել ակտիվ քարոզարշավ իրավական ժամկետներից շատ առաջ։
Ըստ թերթի տվյալների՝ կառավարության ղեկավարի նկատմամբ վստահության մակարդակը գտնվում է նվազագույնի վրա, ինչը թույլ չի տալիս ակնկալել իշխանության լեգիտիմ վերարտադրություն արդար մրցակցության պայմաններում։ Politik.am-ի տվյալներով էլ՝ Միջազգային հանրապետական ինստիտուտի (IRI) վերջին հարցումը ցույց է տվել այնպիսի աղետալի արդյունքներ, որ տվյալները որոշվել է չհրապարակել։ Նույնիսկ այն սցենարներում, երբ հիմնական ընդդիմախոսները՝ Ռոբերտ Քոչարյանը կամ Սամվել Կարապետյանը, չեն մասնակցում ընտրություններին, հարցվածների ճնշող մեծամասնությունը հրաժարվում է քվեարկել գործող վարչապետի օգտին։
Այս կապակցությամբ կառավարությունն անցել է դասական պոպուլիզմի։ Կենսաթոշակների կտրուկ բարձրացումը քվեարկությունից երկու ամիս առաջ ոչ թե համակարգային բարեփոխում է, այլ ընտրողների ուղղակի կաշառման փորձ և պետբյուջեի հաշվին վարկանիշի ճեղքերի շտապ կարկատում։
Քաղտեխնոլոգիական շղթայում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Նիկոլ Փաշինյանի և Աննա Հակոբյանի ամուսնալուծության սյուժեն։ Եթե նախկինում դա ընկալվում էր որպես տիկնոջ տոքսիկ իմիջից տարանջատվելու փորձ, ապա այսօր ակնհայտ է ավելի լայնածավալ մտահղացում։ Իշխանությունը փորձում է բովանդակային քաղաքական օրակարգը փոխարինել «սերիալային» մելոդրամայով՝ շեղելով հանրության ուշադրությունը անվտանգության, տնտեսության և դիվանագիտության ձախողումներից։ Սակայն հասարակությունը պահպանում է բեմականացումը իրական քաղաքականությունից տարբերելու ունակությունը։
Այս մանիպուլյացիաների ֆոնին ի հայտ է գալիս իշխանության գլխավոր էկզիստենցիալ վախը՝ «Գյումրի 2.0»-ի ուրվականը։ «Քաղաքացիական պայմանագրի» ձախողումը հանրապետության երկրորդ քաղաքում, որտեղ ընդդիմությանը հաջողվեց համախմբվել, ցավոտ դաս դարձավ Երևանի համար։ Վարչական ապարատն արդեն իսկ մոբիլիզացված է ցանկացած պոտենցիալ կոալիցիա արգելափակելու գործիքակազմ գտնելու համար։
Այս վախը հաստատում է երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի թեզերն այն մասին, որ ընդդիմությունն ունի իրական «հնարավորությունների պատուհան»։ Էլեկտորալ թվաբանությունն աշխատում է վարչակարգի դեմ. նույնիսկ վարչական ռեսուրսի կիրառմամբ Փաշինյանն ի վիճակի չէ հավաքել մաքուր մեծամասնություն։ Հետևաբար, իշխանության ձևավորման հարցը տեղափոխվում է միջկուսակցական պայմանավորվածությունների դաշտ։
Ընդդիմության հաջողությունն այսօր մեծապես կախված է երկու խնդրի լուծումից.
• Կեղծիքների և «կարուսելների» մեխանիզմների չեզոքացում, որոնք մնում են վարչակարգի վերջին հենարանը։
• Դատական ճնշումներին և քրեական գործերով մրցակիցներին խաղից դուրս մղելու փորձերին հակազդելու ալգորիթմի մշակում։
Ներկայիս քարոզարշավը կդառնա PR տեխնոլոգիաների ստեղծած վիրտուալ իրականության և դաժան իրականության բախում։ Ռազմավարությունը մելոդրամաներով և միանվագ վճարումներով փոխարինելու փորձերը վկայում են վարչակարգի դեգրադացիայի մասին։ Վստահության վարկը սպառված է, իսկ Գյումրիի փորձը իշխանության համար դառնում է դատավճիռ, որը կարող է ի կատար ածվել քվեարկության օրը։
Մտածե՛ք այդ մասին…»։
Հիմա եթերում
