Տոկունության և տաղանդի խորհրդանիշը․ Ռոզալիա Ասոյան

Դերասանուհի և Հայրենական մեծ պատերազմի վետերան Ռոզալիա Ասոյանն իր կյանքի գրեթե մեկ դարը նվիրել է թատրոնին և հայրենիքին ծառայելուն։ Նա ծնվել է 1924 թվականի մարտի 26-ին Երևանում։ Կարճ ժամանակ անց ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու, որտեղ նրա մայրը խաղում էր հայտնի ռեժիսոր Հովհաննես Աբելյանի թատերախմբում։ Թատրոնի մթնոլորտը նրան շրջապատել է մանկությունից, և մասնագիտության ընտրությունը գրեթե կանխորոշված էր։

Ասոյանի պատանեկությունը համընկել է պատերազմի տարիներին․ 1942 թվականին նա կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայել հակաօդային պաշտպանության 180-րդ զենիթահրետանային գնդում, մասնակցել Կովկասի պաշտպանությանը և պարգևատրվել «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալով։ Պատերազմից հետո նա ավարտել է Բաքվի թատերական ինստիտուտը, որտեղ նրա դասախոսն էր պրոֆեսոր Ալեքսանդր Տուգանովը։

Իր դերասանական կարիերան սկսել է Բաքվի ռուսական թատրոնում։ Խաղացել է մի շարք ներկայացումներում՝ Ա.Օստրովսկու «Եկամտաբեր վայր» (Յուլենկա), Պ.Բոմարշեի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» (Կոմսուհի Ալմավիվա), Վիրտայի «Հաց մեր հանապազօրյա» (Կոլխոզի նախագահ Ռոգովա), «Ուրախություն որոնելիս», «Պիգմալիոն» և այլն։ Ավելի ուշ նա աշխատել է երկրի տարբեր թատրոններում, ինչպես նաև Մոսկվայի զանգվածային ներկայացումների թատրոնում՝ Իլյա Ռախլինի ղեկավարությամբ։

Նրա կյանքը տոկունության և նվիրվածության օրինակ էր. պատերազմի միջով անցնելուց հետո նա տասնամյակներ շարունակ ծառայել է բեմին՝ ոգեշնչելով հանդիսատեսին իր արվեստով։ Ռոզալիա Ասոյանը ապրել է երկար կյանք՝ հավատարիմ մնալով թատրոնին և արվեստին։ Նա մահացել է 2022 թվականի մարտի 30-ին ԱՄՆ Կանզաս-Սիթի քաղաքում՝ 99 տարեկան հասակում։