Երաժշտություն, որտեղ հանդիպում են ավանդույթն ու ազատությունը․ Անդրեյ Գևորգյան

Կոմպոզիտոր Անդրեյ Գևորգյանը ծնվել է 1945 թվականի ապրիլի 13-ին Թեհրանում՝ խորհրդային դիվանագետի ընտանիքում։ Վաղ տարիքից ի հայտ են եկել նրա երաժշտական ունակությունները։ Մոր կողմից ընտանիքը կապ ուներ երաժշտության հետ, ինչը կանխորոշել է նրա հետաքրքրությունը արվեստի նկատմամբ։

Երկու տարեկանում նա ծնողների հետ տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ էլ սկսվել է կոմպոզիտորի երաժշտական ուղին։

Սկզբում Գևորգյանը երաժշտական կրթություն է ստացել տանը, իսկ ավելի ուշ սկսել է սովորել Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից դպրոցում և ուսումնարանում։ Հետագայում ընդունվել է Մոսկվայի կոնսերվատորիա, որտեղ ուսանել է միաժամանակ երեք ֆակուլտետում՝ կատարողական (կոնտրաբաս), դիրիժորական և կոմպոզիտորական։ Նրա ուսուցիչներն էին նշանավոր վարպետներ Արամ Խաչատրյանը և Ռոդիոն Շչեդրինը։

Նրա առաջին հաջողությունը գրանցվել է 1959 թվականին, երբ երիտասարդ երաժիշտը մրցանակ ստացավ Տալլինում անցկացված միջազգային ջազային փառատոնում։ Այս իրադարձությունը դարձել է նրա երաժշտական մտածողության՝ իմպրովիզացիայի և ազատության ուղղվածության դրսևորումը։ Հետագայում Գևորգյանը ակտիվորեն հանդես էր գալիս որպես ջազային կոնտրաբասիստ՝ համադրելով ակադեմիական խստությունն ու իմպրովիզացիոն թեթևությունը։

1970-ականներից նա սկսել է գրել երաժշտություն կինոյի համար։ Նրա ֆիլմագրության մեջ ընդգրկված են դրամաներ, դետեկտիվ և արկածային կինոնկարներ, որոնց թվում են «Քրեական հետախուզության պետի կյանքից» (1983 թ.), «Մադամ Վոնգի գաղտնիքները» (1986 թ.), «Գանգստերները օվկիանոսում» (1992 թ.) ֆիլմերը։ Նրա ստեղծագործություններն առանձնանում էին մեղեդայնությամբ և սյուժեի դրամատիզմը ընդգծելու ունակությամբ։

Գևորգյանը ոչ միայն կոմպոզիտոր էր, այլև իմպրովիզացիոն երաժիշտ, որի համար բեմը վերածվում էր փորձարարության տարածքի։ Նա կարողանում էր համադրել ջազային ինտոնացիաները դասական ձևաչափի հետ՝ ստեղծելով յուրահատուկ ոճ։

Անդրեյ Գևորգյանը զգալի հետք է թողել խորհրդային և ռուսական երաժշտական մշակույթում։ Նրա ուղին՝ երիտասարդ ջազային կոնտրաբասիստից մինչև ճանաչված կոմպոզիտոր, ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են տաղանդն ու աշխատասիրությունը միավորել տարբեր երաժշտական աշխարհներ։ Գևորգյանը դարձել է ստեղծագործական ազատության խորհրդանիշ՝ միաժամանակ հավատարիմ մնալով ակադեմիական դպրոցին։