Հայաստանի, Ռուսաստանի և Վրաստանի ժողովուրդների բարեկամության խորհրդանիշ. Սոսո Պավլիաշվիլի

Սոսոս (Իոսիֆ) Պավլիաշվիլին ծնվել է 1964 թվականի հունիսի 29-ին Թբիլիսիում՝ ճարտարապետի և տնային տնտեսուհու ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից նա դրսևորել է երաժշտական ունակություններ․ վեց տարեկանում սկսել է ջութակ նվագել՝ միաժամանակ հետաքրքրվելով նաև նկարչությամբ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի ջութակի բաժին։ Նա պատրաստվում էր Չայկովսկու անվան մրցույթին, սակայն երրորդ կուրսում զորակոչվել է բանակ։ ԽՍՀՄ ռազմաօդային ուժերում ծառայությունը փոխել է նրա ճակատագիրը․ հենց այնտեղ նա առաջին անգամ փորձել է իրեն էստրադայում։

Զորացրվելուց հետո Պավլիաշվիլին միացել է «Իբերիա» անսամբլին, որտեղ սկզբում նվագում էր ջութակ, իսկ հետո համարձակվել է դուրս գալ բեմ և երգել։ Նրա դեբյուտը կայացել է 1988 թվականին Կալգարիի Օլիմպիական խաղերում, որտեղ կատարել է վրացական «Սուլիկո» երգը։ Նրա իրական ժողովրդականությունը եկել է 1989 թվականին, երբ նա արժանացել է Գրան պրիի Յուրմալայում կայացած երիտասարդ կատարողների համամիութենական մրցույթում՝ իր «Սամշոբլո» («Հայրենիք») երգի համար:

1990-ականներին Պավլիաշվիլին սկսել է սոլո կարիերա։ Նրա առաջին «Музыка друзьям» ալբոմը թողարկվել է 1993 թվականին, իսկ 2000-ականների սկզբին լույս է տեսել «Ждёт тебя грузин!» և «О моей любви» սկավառակները։ 2005 թվականին նա ստեղծել է իր ամենահայտնի երգերից մեկը՝ «Помолимся за родителей», որը դարձել է երախտագիտության օրհներգ ավագ սերնդին։

Արտիստը թողարկել է ութ ալբոմ, որոնցից վերջինը՝ «Կյանքը ռոքնռոլ է», լույս է տեսել 2022 թվականին։ Նրա ստեղծագործությունը համադրում է էստրադան, փոփը, շանսոնը և ռոքի տարրերը, իսկ ձայնն ու խարիզման նրան դարձրել են սիրված երգիչ Ռուսաստանում, Վրաստանում և այլ երկրներում։

Նրա կենսագրության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի վերաբերմունքը Հայաստանի և հայերի նկատմամբ։ Երգիչը բազմիցս ելույթ է ունեցել Երևանում, մասնակցել է Ռուսաստանում հայկական սփյուռքի համերգներին և իրեն անվանում է «հայերի բարեկամ»։ Նա ունի տասնյակ կնքահայրեր և սանիկներ, որոնց թվում է հայտնի պրոդյուսեր Արթուր Ջանիբեկյանը։ 2025 թվականին նա որդու՝ Լևանի հետ հանդես է եկել Ռուսաստանի հայերի միության հոբելյանական համերգին՝ կատարելով «Большие мальчики большой страны» երգը։ Արտիստը խոստովանել է, որ Հայաստանը նրա համար «երկրորդ հայրենիք» է, իսկ հայ ժողովրդին նա համարում է հոգեհարազատ։

Այսօր Սոսո Պավլիաշվիլին շարունակում է ակտիվորեն հանդես գալ համերգներով, մասնակցել փառատոնների և հեռուստանախագծերի։ Նրա երգերը շարունակում են մնալ հետխորհրդային տարածքի մշակութային միջավայրի մաս, իսկ ինքը՝ վրացական երաժշտական ավանդույթի խորհրդանիշ, որը կարողացել է արձագանք գտնել միլիոնավոր լսարանների շրջանում և ամրապնդել բարեկամական կապերը հայ ժողովրդի հետ։