Արվեստ, երաժշտություն և ազգային մշակույթ․ Ելենա Տեր-Ավագյան

Գեղանկարչուհի Ելենա Տեր-Ավագյանը ծնվել է 1936 թվականի ապրիլի 7-ին Երևանում։ Արվեստի հանդեպ սերը նրան ուղեկցում էր դեռ մանկուց։ Փ. Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում նա ստացել է իր առաջին մասնագիտական գիտելիքները։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը՝ ուսանելով Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ Արա Բեքարյանի մոտ, որի դասերը մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա՝ որպես արվեստագետի ձևավորման վրա։ Արդեն այդ տարիներին նա ակտիվորեն մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ներկայացնելով իր ստեղծագործությունները գեղանկարչության և գրաֆիկայի ժանրերում։

1964-ից մինչև 1991 թվականը Տեր-Ավագյանը դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում՝ փոխանցելով իր գիտելիքներն ու փորձը ուսանողներին։ 1970 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ, ինչը ամրապնդել է նրա դիրքը մասնագիտական միջավայրում։ Նրա ստեղծագործությունը առանձնանում է նուրբ զգացմունքայնությամբ և մանրուքների նկատմամբ ուշադրությամբ, առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում երաժիշտների դիմանկարները՝ ներշնչված նրա դասական երաժշտության հանդեպ սիրով։

Նրանց թվում են դաշնակահարուհի Սվետլանա Նավասարդյանի, Արթուր Փափազյանի, ամերիկացի դաշնակահար Վան Կլիբերնի, դիրիժոր Եվգենի Մրավինսկու, իսպանացի կիթառահար Պակա դե Լուսիայի, թավջութակահար Սուրեն Բագրատունու և այլոց դիմանկարները։ Այս աշխատանքները դարձել են ոչ միայն գեղարվեստական ստեղծագործություններ, այլև յուրօրինակ կամուրջ՝ գեղանկարչության և երաժշտության միջև։

Ելենա Տեր-Ավագյանը նշանակալի հետք է թողել երկրի մշակութային կյանքում։ Նրա կտավները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում և մասնավոր հավաքածուներում։

Գեղանկարչուհին մահացել է 2014 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը շարունակում է ապրել այն ստեղծագործություններում, որոնք արտացոլում են նրա սերը հայրենիքի, արվեստի և մարդկանց հանդեպ։ Նա մնում է այն արվեստագետի օրինակը, որը կարողացել է համատեղել մանկավարժական գործունեությունը, ստեղծագործական կիրքն ու ազգային մշակույթի հանդեպ խոր նվիրվածությունը։