Արևմտյան Ադրբեջան 2.0
24 Ապրիլի 2026, 12:20
(Ալիևն անցավ Արցախի եկեղեցիների ոչնչացմանը Եվրախորհրդարանում Փաշինյանի ելույթից հետո)
«Մենք ականատես ենք լինում հայկական պետականության և ինքնության լիակատար ապամոնտաժման հետևողական, խորապես մտածված ռազմավարության իրականացմանը։ Այս ռազմավարության կենտրոնում է «Արևմտյան Ադրբեջան» հասկացությունը՝ մի նախագիծ, որը դադարել է լինել մարգինալ կեղծ-պատմական տեսություն և դարձել է ցեղասպանական գործողությունների անմիջական շարժիչ ուժ։
«Արևմտյան Ադրբեջան» պատմությունը տեղանվանության հարց չէ։ Այն լիակատար ռևանշիզմի գործիք է։ ՀՀ ինքնիշխան տարածքը «Ադրբեջանի պատմական հողեր» հռչակելով՝ Իլհամ Ալիևի ռեժիմը սեփական հասարակության աչքում ստեղծում է լեգիտիմ հիմք ագրեսիայի հաջորդ փուլի համար։
Մենք պետք է իրերը իրենց անունով կոչենք. Բաքվի ներկայիս քաղաքականությունը, որն իրականացվում է Անկարայի անմիջական ռազմական և գաղափարախոսական աջակցությամբ, 1915 թվականի ցեղասպանական քաղաքականության ուղղակի շարունակությունն է։ Թուրքական և ադրբեջանական ղեկավարությունների համար Արցախի ոչնչացումը և Հայաստանի վրա ճնշումը «ամբողջականության վերականգնում» չէ, այլ, իրենց կարծիքով, «նախնիների գործի ավարտ»։ Վերջին տարիների պատմությունը մեզ սովորեցնում է, որ Երևանի յուրաքանչյուր քաղաքական նահանջ հանգեցնում է հումանիտար աղետի։
2022 թվականի հոկտեմբերի 6. Պրահայում Նիկոլ Փաշինյանը պաշտոնապես ճանաչեց Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս։ Ազդանշանն անմիջապես ընդունվեց։ Ընդամենը երկու ամիս անց սկսվեց լիակատար շրջափակում, որը հանգեցրեց ինը ամիս տևած կազմակերպված սովի, ապա՝ լայնածավալ ագրեսիայի և էթնիկ զտման, որի արդյունքում դադարեց գոյություն ունենալ հայկական Արցախ պետությունը։
2026 թվականի մարտի 11. Եվրախորհրդարանի ամբիոնից արվեց ավելի ճակատագրական հայտարարություն։ Պաշտոնական Երևանը փաստացի փակեց դուռը Արցախի ժողովրդի իրենց պատմական հայրենիք վերադառնալու համար։Ի՞նչ հաջորդեց այս «ազդանշանին»։ Մենք դա տեսնում ենք այսօր։ Ալիևի ռեժիմը, զգալով Հայաստանի կողմից լիակատար անպատժելիություն և քաղաքական կամքի բացակայություն, անցել է մշակութային ցեղասպանության փուլին։
Այսօր Ստեփանակերտում և ամբողջ Արցախում տեղի է ունենում մի բան, որը չի կարելի նկարագրել այլ կերպ, քան «պատմության հողին հավասարեցում»։ Հայկական եկեղեցիների ոչնչացումը, սկսած մայրաքաղաքի Մայր տաճարից, փորձ է սպանել ոչ միայն ողջերին, այլև դարեր շարունակ այնտեղ ապրածների հիշատակը։
«Արևմտյան Ադրբեջան» հասկացությունը ճանապարհի վերջը չէ. այն պարզապես նոր հարձակման նախապատրաստություն է։ Եթե միջազգային հանրությունը, և ամենից առաջ՝ մենք ինքներս, չճանաչենք, որ Ստեփանակերտի ավերված եկեղեցիների հետևում թաքնված է Սյունիքը, Գեղարքունիքը և Երևանը ոչնչացնելու ծրագիր, ապա 1915 թվականի ողբերգությունը կկրկնվի ավելի սարսափելի մասշտաբով։ Ինքնության գնով խաղաղությունը խաղաղություն չէ. դա կապիտուլյացիա է ցեղասպանության առջև։ Մեր այսօրվա խնդիրն է բացահայտել այս կեղծ պատմությունը և կանգնեցնել ոչնչացման մեքենան, նախքան այն կանցնի մեր հայրենիքի վերջին սահմանները։
Մտածե՛ք այդ մասին…»։
Հիմա եթերում
