Արցախի հերոս և հայ զինվորի տոկունության խորհրդանիշ. Արմենակ Ուրֆանյան

Արմենակ Ուրֆանյան՝ անուն, որն ընդմիշտ մտել է Հայաստանի և Արցախի նորագույն պատմության մեջ՝ որպես արիության և հայրենիքին նվիրվածության խորհրդանիշ։

Ուրֆանյանը ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 28-ին Երևանում՝ մի ընտանիքում, որտեղ կարևորում էին ոգու ուժն ու սերը հայրենի հողի հանդեպ։ Վաղ տարիքից Արմենակը դրսևորել է ձգտում դեպի կարգապահությունն ու սպորտը. 15 տարեկանում դարձել է թաեքվոնդոյի Հայաստանի եռակի չեմպիոն, ինչը կոփել է նրա բնավորությունը և սովորեցրել պայքարել մինչև վերջ։

Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ, որտեղ ստացել է սպայական կրթություն և ընտրել հայրենիքին ծառայելու ուղին։ Արդեն 26 տարեկանում Ուրֆանյանը վաշտի հրամանատար էր, վայելում էր ծառայակիցների հարգանքն իր վճռականության, արդարամտության և բանակային կյանքի բոլոր դժվարությունները նրանց հետ կիսելու պատրաստակամության համար։

Նրա համար բախտորոշ փորձություն դարձավ 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմը։ Ապրիլի 2-ի գիշերը Մարտակերտի շրջանում կապիտան Ուրֆանյանի ստորաբաժանումը հայտնվեց հակառակորդի հզոր հրետանային և տանկային հարվածի տակ։ Օրհասական պահին Արմենակը դրսևորեց բացառիկ արիություն. կազմակերպեց պաշտպանությունը, ոգեշնչեց զինվորներին և կարողացավ զսպել գերակշռող ուժերի գրոհը։ Նրա գործողությունները թույլ տվեցին ժամանակ շահել և կանխել ճեղքումը. սեփական կյանքի գնով նա պահեց դիրքերն ու փրկեց մարտական ընկերներին։

Արմենակ Ուրֆանյանի սխրանքը դարձավ հայ զինվորի տոկունության խորհրդանիշը։ 2020 թվականի օգոստոսի 27-ին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հանդես եկավ նրան Արցախի Հանրապետության բարձրագույն կոչում՝ «Արցախի հերոս» շնորհելու նախաձեռնությամբ։ Երկու օր անց՝ օգոստոսի 29-ին, Ստեփանակերտում տեղի ունեցավ հանդիսավոր արարողություն, որի ժամանակ նրա հարազատներին հանձնվեց «Ոսկե արծիվ» շքանշանը։

Այսօր Արմենակ Ուրֆանյանի անունը հնչում է որպես հիշեցում ազատության և անկախության գնի մասին։ Նրա կենսագրությունը մի երիտասարդ սպայի պատմություն է, որը կարողացավ իր կյանքը վերածել քաջության և անձնազոհության օրինակի։ Նա մնաց ժողովրդի հիշողության մեջ ոչ միայն որպես պատերազմի հերոս, այլև որպես մարդ, որի հոգու ուժը ոգեշնչում է հայ զինվորների նոր սերունդներին: