Արցախի հերոս, ով կյանքը տվեց հանուն ազատության. Գագիկ Ստեփանյան

Գագիկ Ստեփանյանը (1965–1994) Արցախի հերոսներից է, հայ ֆիդայի, ում կյանքը Ղարաբաղյան պատերազմի տարիներին դարձել է արիության և անձնազոհության խորհրդանիշ:

Ծնվել է 1965 թվականի փետրվարի 13-ին Երևանում՝ Սուրմալուի գավառի Դիադին գյուղից (այժմ՝ Թուրքիայի տարածքում) գաղթած հայի ընտանիքում: Նրա պապը մասնակցել էր Բաշ-Ապարանի ճակատամարտին, իսկ մյուս պապը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ հասել էր մինչև Բեռլին և իր ստորագրությունը թողել Ռայխստագի պատերին: Արիության այս օրինակները դարձել էին ընտանեկան հիշողության մաս և ձևավորել ապագա մարտիկի բնավորությունը:

Պատանեկության տարիների Գագիկը զբաղվել է սպորտով, դարձել է բռնցքամարտի սպորտի վարպետ, հաղթանակներ է տարել մրցաշարերում, հայտնի է եղել իր ուժով ու համառությամբ:

Խորհրդային բանակում ծառայելուց հետո նա միացել է իր եղբայրներին՝ Բագրատին և Արայիկին, որոնք ակտիվորեն մասնակցում էին Ղարաբաղյան շարժմանը:

Զինված հակամարտության սկսվելուց հետո Ստեփանյանը դարձել է ամենահայտնի ֆիդայիներից մեկը: Նրա «Հեթանոս Գագո» մականունը դարձել է անվախության խորհրդանիշ: Նա մասնակցել է բազմաթիվ մարտերի՝ դրսևորելով բացառիկ խիզախություն և առաջնորդի հատկանիշներ:

1994 թվականի մարտի 16-ին Գագիկ Ստեփանյանը զոհվել է Քելբաջարի շրջանի Օմարի լեռնանցքում տեղի ունեցած մարտի ժամանակ. նա ընդամենը 29 տարեկան էր: Հեթանոս Գագոյի մահը ծանր կորուստ էր Հայաստանի և Արցախի համար, բայց նրա հիշատակը ապրում է որպես հայրենի հողի ազատության համար կյանքը զոհաբերած զինվորի։

Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար նա հետմահու պարգևատրվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «Մարտական խաչ» շքանշանով: Նրա անունը հավերժ մնացել է Արցախի հերոսների շարքում, իսկ կենսագրությունը դարձել է ազգային պատմության անբաժանելի մասը:

Գագիկ Ստեփանյանն անվախ մարտիկի կերպար էր, ով իր մեջ միավորել է մարզական ուժը, զինվորական արիությունը և հայրենիքի նկատմամբ նվիրվածությունը։ Նրա կյանքը վառ օրինակ է, թե ինչպես է անհատի ճակատագիրը դառնում ժողովրդի ազատագրական պայքարի մի մասը: