Բոլորը Վերնագիր Պարզ ճշմարտություններ Չպատմված պատմություն Ուշադրությունից դուրս Նուրբ քաղաքականություն Մեծ ռեպորտաժ Մեծ պատմություն Մամ ջան Հյուրընկալ Մոսկվան Հարազատս հյուսիսից Հայկական զատկի սեղան Գայանե Բրեյովայի հետ Հայկական ամանորյա սեղանը Գայանե Բրեյովայի հետ Հայ գրականություն. audiobook Իրական Թուրքիա Ինսթաֆեյս Ժողովուրդն է խոսում Թռիչք իմ տան վրայով Էթնիկ կոդ Բացահայտելով Շուշին Բարի հայկական երեկո Արցախյան բռնագաղթ Աշխարհակարգ 2.0 Newsroom Alter Ego Alpha Զրուցակից Alpha Economics Alpha Analytics 7 դիմանկար հայ ժողովրդի պատմությունից 5 դիմանկար հայ ժողովրդի պատմությունից 2026. ի՞նչ է լինելու 2025. ի՞նչ է լինելու | Արցախ․ Հայաստան․ Նոր աշխարհակարգ 2024. ի՞նչ է լինելու | Արցախ․ Հայաստան․ Նոր աշխարհակարգ

Պուտինը կշարունակի պատժամիջոցներ սահմանել Փաշինյանի պատճառով

04 Օգոստոսի 2026, 19:00

(ԱԺ ընտրությունները միայն խորացրին ճգնաժամը)

«2022 թվականի Պրահայի իրադարձությունները, երբ Նիկոլ Փաշինյանի անձնական որոշմամբ Արցախը փաստացի հանձնվեց Ադրբեջանին, ակնհայտորեն ապացուցում են, որ մեկ մարդն իր ընտրությամբ ունակ է արմատապես ազդել մասշտաբային պատմական և աշխարհաքաղաքական գործընթացների վրա: Երբ այսօր որոշ վերլուծաբաններ փորձում են արդարացնել հայկական ղեկավարության գործողությունները և պնդում են, թե իբր Փաշինյանը չի կարող փոխել իրադարձությունների ձևավորված ընթացքը, նույնիսկ եթե անկեղծորեն ցանկանար դա, պրահյան նախադեպը ճիշտ հակառակն է ցույց տալիս: Ներկայիս վարչապետը գիտակցաբար ձգտում է փչացնել հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության հետ՝ նպատակաուղղված տանելով երկիրը Մոսկվայի հետ ուղիղ առճակատման:

Այս կոշտ գծի թարմ հաստատումը դարձավ ռուսաստանյան կարգավորող մարմինների կողմից հերթական սահմանափակումը: «Ռոսզդրավնադզոր»-ը հուլիսի 31-ի № 01Ի-886/26 տեղեկատվական նամակով ժամանակավոր արգելք է մտցրել «Երևանի քիմիա-դեղագործական ֆիրմա» ԲԲԸ-ի կողմից թողարկվող «Ջուր ներարկումների համար» հանրահայտ պատրաստուկի քաղաքացիական շրջանառության վրա: Չնայած իր արտաքին խորհրդանշականությանը և տեխնիկական բնույթին՝ այս որոշումն ակնհայտորեն ցույց է տալիս՝ քանի դեռ Հայաստանի իշխանությունների ներկայիս վեկտորը չի փոխվել, պատժամիջոցներըոչ միայն չեն հանի, այլև հետևողականորեն կավելացնեն:

Հաշվի առնելով, որ Փաշինյանը չի նախատեսում փոխել կուրսը, քանի դեռ նա մնում է երկրի ձևական ղեկավարը, ՌԴ կողմից սահմանափակումները կշարունակեն գործել: Ազգային ժողովի անցած ընտրությունները միայն խորացրեցին ճգնաժամը՝ հաստատելով, որ Մոսկվայի պատժամիջոցներն ամենևին կապված չէին ընտրական գործընթացի հետ:

Փաշինյանի և Պուտինի միջև տեղի ունեցած հեռախոսազրույցը, որը կայացել էր հայկական կողմի նախաձեռնությամբ, վերջնականապես բացահայտեց տարաձայնությունների խորությունը: Մոսկվան իր համար խնդիրներ չի տեսնում հարաբերությունների ընթացիկ մակարդակում և պատրաստ է պահպանել գոյություն ունեցող միտումները:

Միևնույն ժամանակ, Փաշինյանին կրիտիկորեն անհրաժեշտ է հասանելիություն ռուսական շուկային, կարևոր է թույլ չտալ դրամական փոխանցումների արգելք, գազի և բենզինի թանկացում, ինչպես նաև առաջին անհրաժեշտության ապրանքների արտահանման սահմանափակումներ: Սակայն երկխոսությանն ուղղված այս նախաձեռնությունները մնում են ապարդյուն: Հատկանշական է, որ հայկական կողմի պաշտոնական հաղորդագրության մեջ շնորհավորանքների թեման բացակայում էր, ինչից հետևում է, որ Վլադիմիր Պուտինն այդպես էլ չի շնորհավորել Փաշինյանին գրեթե երկու ամիս առաջ տեղի ունեցած ընտրություններում հաղթանակի կապակցությամբ:

Կողմերը մնում են «հակադիր ափերում» նաև ԵԱՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցության հարցում: Մոսկվան պնդում է հանրաքվեի անցկացումը, մինչդեռ Փաշինյանը ձգձգում է ժամանակը՝ ցանկանալով հարցը թողնել «լավագույն ժամանակների համար», որպեսզի շարունակի ֆինանսավորել Հայաստանի շրջադարձը դեպի Արևմուտք եվրասիական շուկայի ռեսուրսների հաշվին: Այս մարտավարությունն անխուսափելիորեն տանում է նրան, որ արդեն դեկտեմբերին Հայաստանի անդամակցությունը ԵԱՏՄ-ին կսառեցվի:

Հանրաքվեի հարցում Մոսկվայի պնդումը պայմանավորված է գլոբալ առճակատման տրամաբանությամբ: Ռուսաստանը պատրաստվում է ԵՄ-ի հետ պատերազմին, և Կրեմլին անհրաժեշտ է հստակ հասկանալ, թե ճամբարներից որում կհայտնվի Հայաստանը՝ դաշնակիցների՞, թե՞ նրանց շարքերում, որոնք գրոհելու են ռուսական տարածքները: Հենց այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ է նախընտրական ոչ թե ֆարս, որի արդյունքները փորձում են ներկայացնել որպես Փաշինյանի կուրսի հավանություն, այլ առանձին հանրաքվե: Եթե ընտրությունը կատարվի օգուտ իշխանությունների կուրսի, Մոսկվան լիովին կհանի իրենից պատասխանատվությունը Հայաստանի հետագա ճակատագրի համար:

Ընդ որում, Թուրքիան արդեն վերականգնում է դեպի Գյումրի երկաթգծի հատվածը՝ ռազմական լոգիստիկան արագացնելու համար, ինչը վկայում է տարածաշրջանում Ռուսաստանի վերահսկողությունից դուրս եկող իրական սպառնալիքների մասին: Ապրիլին Փաշինյանն Արցախի հանձնումն արդարացնում էր նրանով, որ ՌԴ-ն իբր առաջինն է այն ճանաչել Ադրբեջանի մաս, սակայն հանրաքվե անցկացնելու վերաբերյալ Մոսկվայի բազմաթիվ պահանջներին նա չի արձագանքում: Սա հերթական անգամ ապացուցում է, որ նրա անցյալ հայտարարությունները ընդամենը տարածքների հանձնման արդարացում էին, որոնք ոչ մի ընդհանուր բան չունեին իրական շարժառիթների հետ:

Մտածե՛ք այս մասին…»։