Քվազիմոդոյի ձայնը, որը նվաճեց աշխարհը. Գարու

Պիեռ Գարանը, ով հայտնի է Գարու բեմական անվամբ, ծնվել է 1972 թվականի հունիսի 26-ին Քվեբեկ նահանգի Շերբրուկ քաղաքում։ Մանկուց նա հետաքրքրություն է ցուցաբերել երաժշտության նկատմամբ. երեք տարեկանում ստացել է իր առաջին կիթառը, իսկ ավելի ուշ տիրապետել դաշնամուրի ու երգեհոնի։ Չնայած հնագետ դառնալու երազանքներին՝ նա կյանքը կապել է երաժշտության հետ։ Երիտասարդ տարիքում նա նվագում էր դպրոցական խմբում, իսկ բանակում ծառայելուց հետո վերադարձել է հարազատ քաղաքի բարերում ու ակումբներում ելույթներին։ Հենց այնտեղ է նա ստացել «Garou» մականունը՝ ֆրանսերեն «loup-garou» (մարդագայլ) բառից, ինչն արտացոլում էր նրա սերը գիշերային կյանքի հանդեպ։

Շրջադարձային պահը 1997 թվականն էր, երբ Լյուկ Պլամոնդոնը նրան հրավիրել է խաղալու Քվազիմոդոյի դերը «Notre Dame de Paris» մյուզիքլում։ Պրեմիերան կայացել է 1998 թվականին և Գարուին բերել է ակնթարթային փառք. նրա հզոր բաս-բարիտոնն ու էմոցիոնալ խաղը գերել են հանդիսատեսին Ֆրանսիայում և նրա սահմաններից հեռու։ 1998-2000 թվականներին նա հյուրախաղերով հանդես է եկել այս բեմադրությամբ, իսկ «Belle» երգը դարձել է իսկական հիթ։

Մյուզիքլի հաջողությունից հետո Գարուն սկսել է իր մենակատարի կարիերան։ Նրա դեբյուտային «Seul» ալբոմը լույս է տեսել 2000 թվականին և ներառում էր «Gitan» ու «Seul» երգերը, որոնք դարձել են երգչի այցեքարտը։ 2001 թվականին նա Սելին Դիոնի հետ ձայնագրել է «Sous le vent» զուգերգը, ինչն էլ ավելի է ամրապնդել նրա ժողովրդականությունը։ Հաջորդ տարիներին նա թողարկել է «Reviens» (2003 թ.), «Garou» (2006 թ.) ալբոմները, իսկ 2008 թվականին՝ անգլալեզու «Piece of My Soul»-ը՝ համագործակցելով Ռոբի Ուիլյամսի և Ռոբ Թոմասի հետ։

Գարուն ուժերը փորձել է նաև կինոյում. 2009 թվականին նա գլխավոր դեր է խաղացել «Սերը վերադառնում է» ֆիլմում։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա վերամշակված ալբոմը՝ «Gentleman cambrioleur», որտեղ նա կատարել է ֆրանսիական և անգլալեզու երաժշտության դասական գործեր։ «Gentleman’s Tour» շրջագայությունը ամրապնդել է նրա՝ միջազգային մակարդակի արտիստի կարգավիճակը։

Նրա ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում էմոցիոնալ խորությամբ և ֆրանսիական էստրադան փոփ-ռոքի տարրերի հետ միախառնելու վարպետությամբ։ Գարուն մնում է պահանջված կատարող, ում երգերը՝ «Seul»-ից մինչև «Que le temps», շարունակում են հնչել Ֆրանսիայի, Կանադայի և այլ երկրների բեմերում։

Այսօր, նշելով իր ավելի քան քսանամյա կարիերան, Գարուն մնում է ֆրանս-կանադական երաժշտության խորհրդանիշը՝ մի արտիստ, ով կարողացել է երգի հանդեպ կիրքը վերածել արվեստի՝ միավորելով միլիոնավոր ունկնդիրների: