Թիֆլիսի գլխավոր բարերարը․ Միքայել Արամյանց

Բարերար Միքայել Արամյանցը ծնվել է 1843 թվականի մայիսի 4-ին Արցախի Քյաթուկ գյուղում։ Նա սերում էր առևտրով և արհեստներով զբաղվող հայկական ընտանիքից։ Երիտասարդ տարիքից ներգրավվել է նավթային բիզնեսում, որն այդ ժամանակ արագ զարգանում էր Բաքվում և Թիֆլիսում։

Արամյանցը դարձել է Կովկասի առաջատար նավթային մագնատներից մեկը։ Նրա անունը հաճախ հիշատակվում էր Ալեքսանդր Մանթաշյանցի կողքին, որի հետ նա մտերիմ ընկեր և գործընկեր էր։ Նրանք միասին մասնակցել են նավթարդյունաբերության զարգացմանը՝ ներդրումներ կատարելով նավթի արդյունահանման, վերամշակման և վառելիքի փոխադրման ոլորտներում։

Նավթային բիզնեսից բացի, Արամյանցը ակտիվորեն զբաղվել է նաև ֆինանսներով և արդյունաբերությամբ։ Նա ներդրումներ էր կատարում ոչ միայն շահութաբեր ձեռնարկություններում, այլև հանրային նշանակություն ունեցող նախագծերում։

Արամյանցի կենսագրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում նրա բարեգործական գործունեությունը։ Նա ֆինանսավորել է դպրոցների, հիվանդանոցների և մշակութային հաստատությունների կառուցումը։ Թիֆլիսում նրա նվիրատվությունների շնորհիվ կառուցվել են մի շարք շենքեր, այդ թվում՝ «Նացիոնալ» հյուրանոցը, որը դարձել է քաղաքի խորհրդանիշներից մեկը։

Ժամանակակիցները նրան բնութագրում էին որպես եռանդուն, նախաձեռնող և առատաձեռն անձնավորության։ Միքայել Արամյանցը մահացել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Թիֆլիսում՝ թողնելով հարուստ ժառանգություն՝ ոչ միայն նյութական ակտիվների, այլև մշակութային և սոցիալական նախագծերի տեսքով, որոնք շարունակել են ծառայել հասարակությանը։

Արամյանցը դարձել է հայկական ձեռնարկատիրության և բարեգործության խորհրդանիշ։ Նրա կյանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես Ռուսական կայսրությունում հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչները կարողացել են զգալի ներդրում ունենալ տարածաշրջանի տնտեսության և մշակույթի զարգացման գործում։ Նա պատկանում էր այն գործարարների սերնդին, որոնք հարստությունը դիտարկում էին ոչ միայն որպես անձնական բարիք, այլև նպաստում էր հասարակության առաջընթացին։