Հայաստանը լքո՞ւմ է ԵԱՏՄ-ն
26 Հունիսի 2026, 12:00
(Ինչպես և սպասվում էր, տնտեսական խնդիրները չավարտվեցին հունիսի 7-ից հետո)
«Կառավարության այսօրվա նիստը նշանավորվեց Հայաստանի աշխարհաքաղաքական շրջադարձի հերթական դրսևորմամբ. պաշտոնական Երևանը փաստացի սկսել է շարժվել ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու սցենարով, որն ակնհայտորեն հիշեցնում է ՀԱՊԿ-ի հետ հարաբերությունների աստիճանական խզման նրա ռազմավարությունը։ Փորձելով անխուսափելի հետևանքների պատասխանատվությունը բարդել արտաքին գործոնների վրա՝ Նիկոլ Փաշինյանը շրջանառության մեջ դրեց այն մանիպուլյատիվ թեզը, թե իբր ոչ թե Հայաստանն է լքում ինտեգրացիոն միավորումը, այլ հենց ինքը՝ միությունն է դուրս գալիս Հանրապետությունից, իսկ դրա հետևանքով առաջացող խնդիրները հայկական բիզնեսի պատասխանատվության գոտին են։
«Ես հարցեր ունեմ մեր գործընկերներին այն հայտարարության վերաբերյալ, որն իրենք ընդունել են իմ բացակայությամբ, և մենք պետք է հասկանանք, թե դա ինչ է նշանակում գործնականում։ Եվրասիական տնտեսական միության ցանկացած երկիր մեկ ուրիշ երկրի նկատմամբ կարո՞ղ է նման որոշումներ կայացնել և ուղղակի մի օր արթնանալ ու դրանք ներկայացնել։ Իմ գնահատմամբ՝ եթե պատասխանը «այո» է, նշանակում է՝ Եվրասիական տնտեսական միությունը հայտարարում է ինքնալուծարման մասին»,- հայտարարել է Փաշինյանը։
Այս հատվածը հստակորեն ի ցույց է դնում վարչապետի փորձը՝ իրենից թոթափելու երկրի տնտեսական մեկուսացման մեղքը և այն բարդելու ԵԱՏՄ դաշնակիցների վրա։ Կատարվածն անվանելով «միության ինքնալուծարում»՝ Փաշինյանը դիմում է պրիմիտիվ քաղաքական մանիպուլյացիայի։ Փոխանակ ընդունելու, որ տնտեսական պատժամիջոցներն ու շուկաների փակվելը սեփական կործանարար արտաքին քաղաքականության ուղղակի հետևանքն են, նա փորձում է իրավիճակը ներկայացնել այնպես, ասես ինտեգրացիոն բլոկը քայքայում է ինքն իրեն՝ առանց որևէ պատճառի։
«Այս տասնվեց ուղղություններով մենք արտահանել ենք նմուշներ (հայկական արտադրանքի)՝ բառիս բուն իմաստով, քանի որ շուկան պետք է տա իր գնահատականը։ Եկեք ասենք ուղիղ և առանց պաճուճանքների. եթե այդ նմուշները համապատասխանում են ստանդարտին, հաջողությունը երաշխավորված է, դա պարզապես չի կարող չլինել։ Իսկ եթե ստանդարտի հետ խնդիր կա, ապա հաջողությունը բացառված է։ Ուզում եք վարկը երկարաձգեք մեկ տարով, ուզում եք՝ վեց տարով, ուզում եք՝ մենք ինքներս փող տանք, արդյունք չի լինելու։ Յուրաքանչյուր ընկերություն պետք է առերեսվի այն իրողության հետ, որ ինքն անձամբ է պատասխանատվություն կրում իր հաջողության համար։ Կառավարությունը միայն թիկունքն է պահում, բայց առաջ է գնում հենց ընկերությունը»,- ասում է «ՔՊ» առաջնորդը։
Այս խոսքերում ակնհայտորեն հնչում է պետության հրաժարումը հայրենական արտադրողի հանդեպ իր հիմնարար պարտավորությունների կատարումից։ Փաշինյանը բացահայտորեն առաջարկում է գործարարներին ինքնուրույն փնտրել իրացման նոր շուկաներ այնպիսի պայմաններում, երբ նախկինները կորսվել են բացառապես նրա քաղաքական որոշումների պատճառով։ Հայտարարություններն այն մասին, թե կառավարությունն իբր «թիկունքն է պահում», ցինիկ են հնչում, քանի որ գործադիր իշխանությունը փաստացի լվանում է ձեռքերը՝ մասնավոր հատվածին մեն-մենակ թողնելով մասշտաբային ճգնաժամի առջև։
«Հայաստանում այլևս չեն լինելու խաղողի մթերման կեղծ թվեր։ Հիմա մենք գործելու ենք ոչ թե համոզելով։ Ես ուրախ եմ դրա համար, որովհետև այսօր ոչ ոք չի կարող մեզ հավակնություններ ներկայացնել։ Մենք ութ տարի ասում էինք. «Լսե՛ք, մի օր այս ժամը գալու է։ Ինչ պատճառով և ինչ հանգամանքներում՝ չգիտենք, բայց այս ժամը գալու է։ Փոխվե՛ք և դարձե՛ք ավելի լուրջ»։ Այս բոլոր արտադրությունները պետք է հասկանան, որ սա երկրի ստանդարտների հարց է և մեր ընդհանուր համբավի հարցը»,- նշում է Նիկոլ Փաշինյանը։
Այս հայտարարությամբ Փաշինյանը վերջնականապես ռուսական շուկաների փակման ողջ պատասխանատվությունը դնում է հենց հայ ձեռնարկատերերի վրա՝ նրանց մեղադրելով «անորակ ապրանք» արտադրելու և կեղծարարությունների մեջ։ Ստանդարտների և համբավի մասին քննարկումն այստեղ ծառայում է լոկ որպես հարմար քող՝ սեփական վնասարարությունն արդարացնելու համար։ Մեղքը բարդելով տարիներ շարունակ երկիրը կերակրած բիզնեսի վրա՝ վարչապետը փորձում է քողարկել այն փաստը, որ շուկաների կորստի իրական պատճառը ոչ թե խաղողի որակի հետ կապված խնդիրներն են, այլ իր իսկ աշխարհաքաղաքական խաղերը։
Մոսկվայի կողմից կիրառվող սահմանափակումները, որոնք այժմ հարվածում են հայկական տնտեսությանը, ոչ թե վերացական շուկայական տատանումների կամ ֆիտոսանիտարական նորմերին անհամապատասխանության արդյունք են, այլ անձամբ Փաշինյանի, նրա կառավարության և ԱԺ-ում նրա խմբակցության գործողությունների ուղղակի արձագանքը՝ ուղղված մերձեցմանն այն պետությունների ճամբարի հետ, որոնք բացահայտորեն հակադրվում են Ռուսաստանին և բացահայտորեն պատրաստվում պատերազմի։ Ակնհայտ է, որ ռուսական ղեկավարությունը հետևություններ է արել ուկրաինական ճգնաժամից և այլևս մտադիր չէ տնտեսապես հովանավորել մի երկրի, որի ղեկավարությունն ընտրում է հակառակորդների աշխարհաքաղաքական ճամբարը։
Հանուն իշխանության ակնթարթային պահպանման առանցքային տնտեսական կապերը զոհաբերելու Փաշինյանի պատրաստակամությունը հարվածի տակ է դնում ողջ պետության կայունությունը։ Ներքին մանիպուլյացիաներն ու պատասխանատվությունը ձեռներեցների վրա բարդելու փորձերն այլևս չեն կարողանա թաքցնել այն աղետի մասշտաբները, որին հանրապետությունը հասցնում է նրա ներկայիս ղեկավարությունը։
Մտածե՛ք այդ մասին…»։