Նրա դերերը մեր հիշողության մեջ են. Ժենյա Ավետիսյան

Ժենյա Ավետիսյանը ծնվել է 1941 թվականի հուլիսի 16-ին Երևանում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ։ Արդեն 1960-ականների կեսերին նա դարձել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի, որին հավատարիմ է մնացել իր ողջ կյանքում։

Հայաստանի գլխավոր բեմում Ավետիսյանը խաղացել է ավելի քան 100 դեր, որոնց թվում են՝ Նատալյան («Խաթաբալա»), Բիանկան («Օթելլո»), Եփեմիան («Պեպո»), Նադենկան («Կամք»): Նրա տաղանդը չէր սահմանափակվում միայն թատրոնով. դերասանուհին նկարահանվել է 20-ից ավելի գեղարվեստական ֆիլմերում, որոնցից առավել հիշարժան են «Գիքոր» (1982 թ.), «Ճերմակ անուրջներ» (1985 թ.), «Ժայռ» (1973 թ.), «Մարդն «Օլիմպոսից»» (1974 թ.) ֆիլմերը։ Նրա հերոսուհիներն աչքի էին ընկնում խորությամբ ու հուզական արտահայտչականությամբ, իսկ ինքը՝ Ավետիսյանը, դարձել է 1970–1980-ական թվականների հայկական կինոյի ամենավառ աստղերից մեկը։

Արվեստում ունեցած մեծ ավանդի համար 1984 թվականին նրան շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստի, իսկ երկու տասնամյակ անց՝ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչում (2004 թ.): Նրա արվեստը բարձր է գնահատվել գործընկերների և քննադատների կողմից։ Արվեստաբան Սերգեյ Առաքելյանն էլ Ժենյա Ավետիսյանի մասին գիրք է գրել։

Դերասանուհու անձնական կյանքում նույնպես կարևոր տեղ ուներ թատրոնը․ նրա ամուսինը դերասան Յուրի Ամիրյանն էր, և նրանք հաճախ էին միասին կիսում բեմը։

Ժենյա Ավետիսյանը կյանքից հեռացել է 2021 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ Նրա անունը հավերժ կմնա հայ մշակույթի պատմության մեջ՝ որպես հայ դերասանական արվեստի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը։