Հայկական կինոյի յուրահատուկ դեմքը. Լեոնարդ Սարկիսով
05 Սեպտեմբերի 2026, 21:30
Դերասան Լեոնարդ Սարկիսովը ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Գանձակում (Կիրովաբադ): Երիտասարդ տարիներին հետաքրքրվել է տեխնիկական գիտություններով․ 1950-1951 թվականներին սովորել է Մոսկվայի գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրաֆիկացման ինստիտուտում, ապա ավարտել է Թբիլիսիի երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներական ինստիտուտը: Չնայած ինժեներական կրթությանը՝ նրա կյանքը կապված էր արվեստի հետ:
Սարկիսովն իր կինոդեբյուտը կատարել է 1970-ականների սկզբին։ Նրա առաջին նշանակալի դերը «Մորգանի խնամին» (1970) ֆիլմում էր։ Շուտով նա դարձել է հայկական և խորհրդային կինոնախագծերի մշտական մասնակիցը՝ նկարահանվելով «Հայֆիլմ» և այլ ստուդիաներում։ Նա նկարահանվել է «Երևանյան տարեգրություններ» (1972), «Քաոս» (1973) և «Մարդն Օլիմպոսից» (1974) ֆիլմերում։
Սարկիսովն առավել մեծ ճանաչում է ձեռք բերել 1970-ականների վերջին և 1980-ականներին։ Նա խաղացել է Արշակի դերը «Աստղազարդ ամառ» (1979) ֆիլմում, վարսահարդարի դերը՝ «Ապտակ» (1980) ֆիլմում, ինչպես նաև Սպիրիդոն Դոլիձեի դերը՝ «Հրամայված է վերցնել կենդանի» (1984) խորհրդային ֆիլմում։ Նրա մարմնավորած հերոսները սովորական մարդիկ են՝ աշխատողներ, բժիշկներ, լուսանկարիչներ և պաշտոնյաներ։ Հենց այս յուրահատուկ դերերում էր բացահայտվում դերասանի տաղանդը, որը ստեղծում էր կենդանի ու ճանաչելի կերպարներ՝ միահյուսելով հումորն ու դրամատիզմը։
Դերասանի ֆիլմագրությունը ներառում է ավելի քան 30 ֆիլմ։ Նա նկարահանվել է «Աշնանային արև» (1977), «Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից» (1976), «Մեծ հաղթանակ» (1980), «Գիքոր» (1982), «Սարսափ» (1983), «Վերջին կիրակի» (1985), «Օդապարուկի օրը» (1986), «Ժամկետը՝ յոթ օր» (1991), «Քույրիկը Լոս Անջելեսից» (1993), «Մեր բակը 2» (1998) ֆիլմերում։
Թեև նրա դերերը հիմնականում երկրորդական էին, սակայն դրանք ֆիլմերին հաղորդում էին յուրահատուկ մթնոլորտ և խորություն։
Արվեստում ունեցած ներդրման համար Լեոնարդ Սարկիսովին շնորհվել է ՀՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։
Լեոնարդ Սարկիսովը մահացել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Երևանում՝ 67 տարեկան հասակում։ Նրա մահը մեծ կորուստ էր հայկական կինոյի համար, սակայն նրա կերտած կերպարները մինչ օրս շարունակում են ապրել էկրանին՝ պահպանելով տաղանդավոր դերասանի հիշատակը, որի յուրաքանչյուր, անգամ փոքրիկ դերը ֆիլմերին հաղորդում էր առանձնահատուկ շունչ։