Բոլորը Վերնագիր Պարզ ճշմարտություններ Չպատմված պատմություն Ուշադրությունից դուրս Նուրբ քաղաքականություն Մեծ ռեպորտաժ Մեծ պատմություն Մամ ջան Հյուրընկալ Մոսկվան Հարազատս հյուսիսից Հայկական զատկի սեղան Գայանե Բրեյովայի հետ Հայկական ամանորյա սեղանը Գայանե Բրեյովայի հետ Հայ գրականություն. audiobook Իրական Թուրքիա Ինսթաֆեյս Ժողովուրդն է խոսում Թռիչք իմ տան վրայով Էթնիկ կոդ Բացահայտելով Շուշին Բարի հայկական երեկո Արցախյան բռնագաղթ Աշխարհակարգ 2.0 Newsroom Alter Ego Alpha Զրուցակից Alpha Economics Alpha Analytics 7 դիմանկար հայ ժողովրդի պատմությունից 5 դիմանկար հայ ժողովրդի պատմությունից 2026. ի՞նչ է լինելու 2025. ի՞նչ է լինելու | Արցախ․ Հայաստան․ Նոր աշխարհակարգ 2024. ի՞նչ է լինելու | Արցախ․ Հայաստան․ Նոր աշխարհակարգ

Հայտնի է Պուտինի և Փաշինյանի նոր հանդիպման օրակարգը

08 Սեպտեմբերի 2026, 19:00

(Մոսկվա այցը նախատեսված է մինչև տարեվերջ)

«Նիկոլ Փաշինյանի՝ մինչև ընթացիկ տարվա վերջ հայտարարված այցը Մոսկվա որոշիչ կդառնա հայ-ռուսական հարաբերությունների հետագա հետագծի համար: ՌԴ նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը հաստատել է, որ Վլադիմիր Պուտինի և Նիկոլ Փաշինյանի բանակցությունների գլխավոր թեմաներից մեկը կլինի Հանրապետության զարգացման ուղղության ընտրությունը, ինչպես նաև հնարավոր հանրաքվեի անցկացման քննարկումը: Նշված օրակարգը ցույց է տալիս, որ Մոսկվան ակնկալում է Երևանից ստանալ հստակ և թափանցիկ պատասխաններ երկկողմ փոխգործակցության առանցքային հարցերի մասով:

Ռուսական կողմի համար հարցերի առաջնահերթ բլոկը կապված է տարածաշրջանում տնտեսական և ռազմավարական ներկայության հետ: Առաջին հերթին, «Ռոսատոմ»-ի ղեկավար Ալեքսեյ Լիխաչովի՝ սեպտեմբերին Երևան կատարելիք այցին ընդառաջ, սկզբունքային է դառնում ռուսական դիզայնով նոր ատոմակայանի կառուցման վերաբերյալ որոշումը: ԱՄՆ-ից փոքր մոդուլային ռեակտորներին հնարավոր այլընտրանքների վերաբերյալ քննարկումների ֆոնին (որոնց մասին պայմանագիրը ստորագրվել էր ընթացիկ տարվա փետրվարին)՝ Մոսկվան առաջարկում է գիգավատ հզորությամբ նախագիծ՝ դա հիմնավորելով տվյալների մշակման կենտրոնների և արհեստական բանականության համակարգերի ներդրման պատճառով աճող էներգադեֆիցիտով:

Երկրորդ, առանցքային հարցերից է ռուսական բիզնեսի աշխատանքի համար բարենպաստ պայմանների ստեղծումը և խոշոր ենթակառուցվածքային ակտիվների պահպանման երաշխիքների ապահովումը, ներառյալ «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ընկերության կողմից երկաթուղիների կառավարման կոնցեսիոն պայմանագրի վերանայման փորձերի դադարեցումը:

Սակայն ՀՀ ղեկավարության գործողությունները նախատեսված այցից առաջ ցույց են տալիս հանդիպմանը պատրաստվելու այլ վեկտոր: Փոխզիջումային լուծումներ փնտրելու փոխարեն Երևանը քայլեր է ձեռնարկում ռեպրեսիվ ապարատի գործողություններն ուժեղացնելու և արտաքին քաղաքական շրջադարձը խորացնելու ուղղությամբ: Երկրի ներսում բացառված չէ քրեական հետապնդման խստացումը Ռուսաստանի հետ կառուցողական երկխոսությանն ուղղորդված քաղաքական գործիչների նկատմամբ, ինչպես նաև ընդդիմության և Հայ Առաքելական Եկեղեցու ներկայացուցիչների դեմ նոր քրեական գործերի հարուցումը (պատահական չէ, որ երեկ որոշվել է, որ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի և 6 եպիսկոպոսների «գործը» Վճռաբեկ դատարանը կրկին ուղարկել է Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան):

Արտաքին քաղաքական տիրույթում Փաշինյանը ձգտում է փոխհատուցել Մոսկվայի հետ հարաբերությունների սառեցումից հնարավոր տնտեսական ծախսերը Բրյուսելի հետ մերձեցման հաշվին: ԵՄ Խորհրդի որոշումը երկու տարի ժամկետով առևտրի ժամանակավոր ազատականացման մասին, որն ընդգրկում է հայկական արտահանման շուրջ 80%-ը, Երևանի կողմից ընկալվում է որպես աջակցության քայլ, թեև այն չի երաշխավորում ուղղակի ֆինանսական օգնություն և պարունակում է խիստ պաշտպանական վերապահումներ եվրոպական շուկայի համար:

Բիշքեկում կայացած միջազգային հանդիպումներից հետո հայաստանյան իշխանությունների հռետորաբանությունը և պետական ԶԼՄ-ների տեղեկատվական արշավները ցույց են տալիս փոխզիջման տրամադրվածության բացակայությունը: Հրապարակային մեղադրանքները Ռուսաստանի, նրա նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և դաշնակցային կառույցների հասցեին վկայում են Անդրկովկասից ռուսական ներկայության աստիճանական դուրսմղման ծրագիրը շարունակելու մտադրության մասին: Սրա հետ կապված՝ Մոսկվայում կայանալիք բանակցություններն ըստ էության Երևանին կանգնեցնելու են վերջնական ընտրություն կատարելու անհրաժեշտության առջև, որից կախված է լինելու ոչ միայն հանրապետության տնտեսական կայունությունը, այլև տարածաշրջանի անվտանգության ողջ համակարգը:

Ընդ որում, կարևոր է հասկանալ․ եթե բանակցությունների և փոխշահավետ լուծումների փնտրտուքի արդյունքում դե ֆակտո Մոսկվայի բոլոր պահանջները կատարվեն, դա երաշխիք չի դառնա այն բանի, որ Նիկոլ Փաշինյանը լեգիտիմ կդառնա Կրեմլի աչքերում: Դա ավելի շուտ կդառնա Փաշինյանի քաղաքական կարգավիճակի փոփոխության գործընթացի սկիզբը: «Увольнение в связи с утратой доверия» ձևակերպումը պատահական չէ, որ շատ տարածված է ռուսական քաղաքական իրողությունների շրջանակներում:

Մտածե՛ք այդ մասին…»։