Փաշինյանը լեգիտի՞մ չէ ՌԴ-ի համար
11 Հունիսի 2026, 12:30
(Մոսկվայի դիրքորոշումը Հայաստանի իշխանությունների նկատմամբ չի փոխվել)
«Ընտրական փուլի միջանկյալ արդյունքը, որի շրջանակներում հանրությանը պարտադրվում է այն թեզը, թե Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը երկարաձգվել է ևս հինգ տարով, իսկ ինքը «չի առաջադրվել երրորդ ժամկետի համար, քանի որ նախորդ երկու ընտրություններն արտահերթ էին», Երևանին չբերեց արտաքին քաղաքական տիրույթում երկար սպասված կայունացումը։ Հայաստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների (Ալեն Սիմոնյանից, Գևորգ Պապոյանից մինչև Նիկոլ Փաշինյան) հրապարակային հայտարարություններին հակառակ, որոնք փորձում են ներքին լսարանին համոզել առանցքային դաշնակցի հետ առևտրատնտեսական կապերի անփոփոխության և ամրության մեջ, Մոսկվան ցուցադրում է հռետորաբանության աննախադեպ խստացում։
Փաշինյանի, Պապոյանի և Սիմոնյանի հավաստիացումները, թե պրագմատիզմը կհաղթանակի, բախվում են դաժան իրականությանը. Ռուսաստանը ոչ մի միլիմետր չի փոխել իր սկզբունքային մոտեցումը Հայաստանի ներկայիս ղեկավարության և նրա ռազմավարական կուրսի նկատմամբ։ Ակնհայտ է, որ վստահության լիմիտը լիովին սպառված է, և Կրեմլն այլևս մտադիր չէ տարանջատել տնտեսական արտոնություններն ու քաղաքական լոյալությունը՝ երկկողմ հարաբերությունները փոխադրելով կոշտ վերջնագրերի լեզվի։
Այս տեկտոնական տեղաշարժի գլխավոր ազդակը դարձավ ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական հայտարարությունն այն մասին, որ այլևս անհնար է հանդուրժել այն, ինչ Մոսկվայում բացահայտորեն անվանում են Եվրասիական տնտեսական միության նկատմամբ հայկական իշխանությունների «մակաբուծային (իշխող) դիրքորոշում»։ Երկու աթոռի վրա նստելու Երևանի փորձը՝ հսկայական օգուտներ քաղել անմաքս եվրասիական շուկայից և միաժամանակ ֆորսաժային տեմպերով նախապատրաստել օրենսդրական հենքը Եվրոպական միությանն ինտեգրվելու համար, արժանացավ ռուս դիվանագետների կտրուկ դիմադրությանը։ ԵԱՏՄ բարիքներից օգտվելու և զուգահեռաբար Ռուսաստանի համար թշնամական բլոկին անդամակցելուն պատրաստվելու մտադրությունները ճանաչվել են անհամատեղելի։ ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովն ուղղակիորեն ընդգծել է, որ հարցը դրված է կտրուկ, քանի որ ԵԱՏՄ և ԵՄ նորմերը փոխբացառող են։
Ռուսական շուկայից կրիտիկական կախվածություն ունեցող հայաստանյան տնտեսության համար սա նշանակում է վերաարտահանումից, զուգահեռ ներմուծումից և տեղական ապրանքների անխոչընդոտ իրացումից ստացվող գերշահույթների դարաշրջանի մոտալուտ և անխուսափելի ավարտ։ Այն պայմաններում, երբ Մոսկվան սկսի օպերատիվ կերպով «զբաղվել» տնտեսական միությանը Հայաստանի անդամակցության հարցով, երկիրը կհայտնվի խորագույն տնտեսական ճգնաժամի շեմին, որը Երևանի արևմտյան գործընկերները չեն կարողանա և չեն ցանկանա փոխհատուցել։
Հիմա եթերում
