Վերջին տրիումֆատորը. Իսրայել Միլիտոսյան

Աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն Իսրայել Միլիտոսյանը ծնվել է 1968 թվականի օգոստոսի 17-ին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)՝ քաղաքում, որն աշխարհին է տվել բազմաթիվ նշանավոր ծանրորդների։ Իր հորեղբոր՝ 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր Վարդան Միլիտոսյանի գլխավորությամբ նա կարճ ժամանակում դարձել է ԽՍՀՄ հավաքականի առաջատարներից մեկը։

1988 թվականի Սեուլի Օլիմպիական խաղերում (67,5 կգ քաշային կարգ) Իսրայելը նվաճել է արծաթե մեդալ՝ ընդամենը 2,5 կգ-ով զիջելով գերմանացի Յոախիմ Կունցին։ Միաժամանակ նա պոկում վարժությունում սահմանել է օլիմպիական ռեկորդ՝ բարձրացնելով 155 կգ։

Միլիտոսյանի մարզական կարիերայի գագաթնակետն է դարձել 1989 թվականը․ Աթենքում անցկացված աշխարհի առաջնությունում (զուգակցված Եվրոպայի առաջնության հետ) նա ոչ միայն նվաճել է ոսկե մեդալ, այլև այստեղ ևս սահմանել է պոկում վարժության համաշխարհային ռեկորդ (160 կգ)։

1990-ականների սկզբին նրա գլխավոր մրցակիցներից մեկը եղել է բուլղարացի Յոտո Յոտովը։ Սակայն 1992 թվականի Բարսելոնայի Օլիմպիական խաղերում Միավորված թիմի կազմում հանդես եկող Իսրայել Միլիտոսյանը գերազանցել է մրցակցին․ պոկում վարժությունում բարձրացնելով 155 կգ, իսկ հրումում՝ 182,5 կգ՝ նա նվաճել է օլիմպիական ոսկին։ Այս հաղթանակով Իսրայել Միլիտոսյանը դարձել է և մինչ այսօր մնում է Հայաստանի ծանրամարտի վերջին օլիմպիական չեմպիոնը։

Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Միլիտոսյանը ներկայացրել է անկախ Հայաստանը Ատլանտայի 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերում՝ գրավելով 6-րդ տեղը։ 1999 թվականին ավարտելով մարզական կարիերան՝ աշխարհի բազմակի ռեկորդակիրը չի հեռացել մարզաշխարհից։

2003 թվականից նա ղեկավարում է Գյումրու ծանրամարտի դպրոցը։ Արժանանալով պետական բարձր պարգևների, այդ թվում՝ «Մովսես Խորենացի» մեդալի, Իսրայել Միլիտոսյանը շարունակում է իր գիտելիքներն ու փորձը փոխանցել երիտասարդ ծանրորդներին՝ պահպանելով հայկական ծանրամարտի ավանդույթները։