Չեմպիոնը, մենթորը, լեգենդը․ Բաբկեն Մելիքյան

Ֆուտբոլիստ Բաբկեն Մելիքյանը ծնվել է 1960 թվականի ապրիլի 3-ին Երևանում։ Վաղ տարիքից իր կյանքը կապել է ֆուտբոլի հետ։ Նրա ուղին սկսվել է մարզական դպրոցում, իսկ շուտով հայտնվել է Երևանի «Արարատ» թիմում, որտեղ դրսևորվել է որպես տաղանդավոր հարձակվող։

1970-ականների վերջից Մելիքյանը դարձել է թիմի առանցքային խաղացողներից մեկը՝ անցկացնելով գրեթե երկու հարյուր հանդիպում և խփելով տասնյակ գոլեր։ Վարպետությունն ու հաստատակամությունը նրան տարել են Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբ, որտեղ 1987 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն՝ իր անունը գրելով խորհրդային ֆուտբոլի պատմության մեջ։

Մելիքյանի խաղային կարիերան բազմաբովանդակ է եղել․ նա հանդես է եկել Օդեսայի ՍԿԱ-ում, «Դնեպր»-ում, «Կոտայք»-ում և կրկին «Արարատ»-ում։ 1990-ականների սկզբին տեղափոխվել է Լիբանան, որտեղ ստացել է քաղաքացիություն, հանդես եկել ազգային հավաքականում, ինչպես նաև դարձել «Սաջես» ակումբի խաղացող-մարզիչ։

Նրա նվաճումների թվում են՝ 1987 թվականին «Սպարտակ»-ի կազմում ԽՍՀՄ չեմպիոնի տիտղոսը, 1980 թվականին երիտասարդական հավաքականների Եվրոպայի առաջնության հաղթանակը, ինչպես նաև մասնակցությունը միջազգային մրցաշարերին՝ Լիբանանի հավաքականի կազմում։ Նա դարձել է նաև ԽՍՀՄ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի գավաթակիր և Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Այս հաջողությունները նրա անունը հայտնի են դարձրել ոչ միայն Հայաստանում, այլև նրա սահմաններից դուրս։

Խաղային կարիերան ավարտելուց հետո Մելիքյանը վերադարձել է Հայաստան և զբաղվել մարզչական գործունեությամբ՝ աշխատելով «Միկա» և «Կիլիկիա» ակումբներում։

Բաբկեն Մելիքյանի պատմությունը մի մարդու մասին է, որը Երևանի բակի սովորական տղայից հասել է մինչև ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչման և դարձել միջազգային մակարդակի ֆուտբոլիստ։ Նրա կենսագրությունը արտացոլում է մի ամբողջ սերնդի մարզիկների ճակատագիրը, որոնց համար ֆուտբոլը պարզապես խաղ չէր, այլ ազգային հպարտության և բարձունքներին հասնելու ձգտման արտահայտություն։ Նրա կյանքն ու կարիերան օրինակ են, թե ինչպես կարող են հաստատակամությունն ու ֆուտբոլի հանդեպ սերը տաղանդավոր պատանուն վերածել լեգենդի, որի անունը մինչ օրս հարգանքով են արտաբերում թե՛ երկրպագուները, թե՛ մասնագետները։