Ռումինիայի գլխավոր հայը․ Վարուժան Ոսկանյան

Վարուժան Ոսկանյանը ծնվել է 1958 թվականի հուլիսի 25-ին Ռումինիայի Կրայովա քաղաքում՝ հայ ընտանիքում, որի նախնիները վերապրել էին 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանությունը։ Նա կրթություն է ստացել Բուխարեստի Տնտեսագիտական ակադեմիայում և Բուխարեստի համալսարանում՝ ձեռք բերելով հիմնարար գիտելիքներ տնտեսագիտության և մաթեմատիկայի ոլորտներում։ 1998 թվականին պաշտպանել է տնտեսագիտության դոկտորի ատենախոսությունը։

1989 թվականի ռումինական հեղափոխությունից հետո Ոսկանյանն ակտիվորեն ներգրավվել է երկրի քաղաքական կյանքում։ Արդեն 1990 թվականին նա ընտրվել է Ռումինիայի խորհրդարանի պատգամավոր և գլխավորել Ռումինիայի հայերի միությունը՝ մինչ օրս պահպանելով այդ կազմակերպության նախագահի պաշտոնը։ Տարբեր տարիներին եղել է սենատոր, ղեկավարել է «Աջ ուժերի միություն» կուսակցությունը, իսկ հետագայում անդամակցել է Ազգային լիբերալ կուսակցությանը։ 2006–2008 թվականներին զբաղեցրել է Ռումինիայի էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարի պաշտոնը, իսկ 2012–2013 թվականներին եղել է Վիկտոր Պոնտայի կառավարության էկոնոմիկայի նախարարը։ Նրա գործունեությունը միտված էր երկրի տնտեսական քաղաքականության բարեփոխմանը և Եվրոպայում Ռումինիայի դիրքերի ամրապնդմանը։

Վարուժան Ոսկանյանը հայտնի է ոչ միայն որպես քաղաքական գործիչ, այլև որպես գրող։ Նրա «Շշուկների գիրքը» վեպը համարվում է Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված ամենանշանակալի գրական ստեղծագործություններից մեկը՝ արժանանալով բարձր գնահատականի թե՛ Ռումինիայում, թե՛ նրա սահմաններից դուրս։ Գիրքը թարգմանվել է ավելի քան քսան լեզվով և ընդգրկվել տարբեր երկրների լավագույն գրական ստեղծագործությունների ցանկերում։

Ոսկանյանը ազատ տիրապետում է հայերենին, անգլերենին, ֆրանսերենին, իտալերենին և իսպաներենին, ինչը նրան հնարավորություն է տալիս լինել տարբեր մշակույթների միջև ամուր կամուրջ։

Հայ-ռումինական հարաբերությունների զարգացման և ամրապնդման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար նա պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության Մովսես Խորենացու մեդալով և «Երախտագիտություն» մեդալով։

Վարուժան Ոսկանյանի կյանքը վառ օրինակ է, թե ինչպես կարող են անձնական հիշողությունը, ազգային ինքնությունը, պետական ծառայությունն ու գրական ստեղծագործությունը ներդաշնակորեն համադրվել։ Նա շարունակում է մնալ քաղաքականությունը, մշակույթն ու պատմությունը միավորող ազդեցիկ գործիչ, իսկ նրա խոսքն ու գործունեությունը հիշեցնում են պատմական հիշողությունը պահպանելու և արդարության արժեքը սերունդներին փոխանցելու կարևորության մասին։