Ռեժիսոր, պրոդյուսեր, մոնտաժող․ մեկ տաղանդի երեք դրսևորում. Կարեն Հովհաննիսյան

Ռեժիսոր Կարեն Հովհաննիսյանը ծնվել է 1978 թվականի հունիսի 27-ին Գյումրիում։ Վաղ տարիքից հետաքրքրվել է կինոյով և հեռուստատեսությամբ։ Իր առաջին քայլերը կատարել է Երևանում՝ հաճախելով հեռուստառեժիսուրայի դասընթացների, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Մոսկվայում՝ Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանում (Յուրի Գրիմովի արվեստանոցում), որտեղ յուրացրել է մոնտաժող-ռեժիսորի մասնագիտությունը և մասնակցել երաժշտական տեսահոլովակների ստեղծմանը։

2000-ականների սկզբին Հովհաննիսյանն աշխատել է «Central Partnership» կինոընկերությունում՝ որպես մոնտաժող ռեժիսոր: 2007 թվականին նա լիամետրաժ կինոյում նորամուտը նշել է «Ես մնում եմ» ֆիլմով, որը նրան բերել է ճանաչում և արժանացել Երևանի «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի հատուկ մրցանակին՝ «Արծաթե ծիրան»-ի։

Դրան հաջորդել են նոր աշխատանքներ՝ «Տան ոգի» (2008 թ.), «Հինգ հարսնացու» (2011 թ.), «Ինչի մասին են լռում աղջիկները» (2013 թ.) և այլ ֆիլմեր։

Հովհաննիսյանի ստեղծագործական ճանապարհում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում նաև հեռուստասերիալները։ 2015 թվականին նա նկարահանել է «Կլիմ» սերիալը, որի համար արժանացել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակին։ Այնուհետև նկարահանել է «Налёт», «Կյանքը առջևում է», «Գոյատևման խաղ», «Ուղևորներ» և այլ նախագծեր։ Այս աշխատանքները նրան ամրապնդել են որպես ռեժիսոր, որը հաջողությամբ աշխատում է տարբեր ժանրերում՝ թրիլերից մինչև դրամեդի։

Կարեն Հովհաննիսյանը հանդես է գալիս նաև որպես պրոդյուսեր։ Նրա պրոդյուսերական աշխատանքներից են «Լեգենդներ Կրուգի մասին», «Խիստ հայրիկը», «Ուղիղ եթեր» և այլ նախագծեր։ Վերջին տարիներին նա ակտիվորեն աշխատել է խոշոր պատմական և ֆանտաստիկ ֆիլմերի վրա, որոնց թվում են «Սոխակն ընդդեմ Մուրոմեցու», «Վայրի դիվիզիա» և «Իլյա Մուրոմեց» ֆիլմերը, որոնք ներկայումս գտնվում են արտադրության փուլում։

Հովհաննիսյանի ստեղծագործությունը բնութագրվում է նորարարական մոտեցումներով և կինոյում նոր արտահայտչաձևերի որոնմամբ։ Նա կարողանում է ազգային մոտիվները համադրել համամարդկային թեմաների հետ՝ իր ֆիլմերը հասկանալի և հարազատ դարձնելով տարբեր երկրների հանդիսատեսի համար։ Նրա ստեղծագործական ուղին վառ օրինակ է, թե ինչպես կարող է Հայաստանից սերած ռեժիսորը հաստատուն տեղ զբաղեցնել ռուսական կինեմատոգրաֆում՝ միաժամանակ պահպանելով կապը հայրենի մշակույթի հետ։

Այսօր Կարեն Հովհաննիսյանը շարունակում է ակտիվ ստեղծագործել՝ կյանքի կոչելով նոր նախագծեր և նպաստելով ժամանակակից կինոյի զարգացմանը։ Նրա ֆիլմերը մարդկանց, նրանց զգացմունքների ու ընտրությունների մասին պատմություններ են, որոնք արձագանք են գտնում հանդիսատեսի սրտերում՝ ևս մեկ անգամ ապացուցելով, որ իսկական արվեստը միշտ հասնում է սրտին։