Շուշին՝ սրտում, թատրոնը՝ ճակատագրում. Սվետլանա Թովմասյան
12 Հուլիսի 2026, 22:00
Սվետլանա Թովմասյանը ծնվել է 1951 թվականի հուլիսի 12-ին Արցախի հնագույն մշակութային կենտրոններից մեկում՝ Շուշիում։ Վաղ տարիքից նրան շրջապատել է արվեստի մթնոլորտը, ինչն էլ կանխորոշել է նրա կյանքի ուղին։ Կրթություն է ստացել Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, որտեղ էլ ձևավորվել է նրա դերասանական ոճը՝ հիմնված խորը հուզականության և դետալների նկատմամբ ուշադրության վրա։
Նրա ստեղծագործական գործունեությունը սերտորեն կապված է Հայաստանի թատրոնի և կինեմատոգրաֆիայի հետ։ Բեմում իր առաջին քայլերն արել է Շիրվանզադեի «Արմենուհի» պիեսի հիման վրա բեմադրված ներկայացման մեջ, որտեղ նրա տաղանդը նկատվել ու արժանացել է բարձր գնահատականի։ Հետագայում Սվետլանան մարմնավորել է Դեդիին՝ «Գիքոր», Նատալյային՝ «Վասա Ժելեզնովա», Ֆլորենսին՝ «Տարօրինակ միսիս Սևիջը», Մայրանուշին՝ «40 օր հրաժեշտից առաջ» և Երանուհուն՝ «Պատվի համար» ներկայացումներում։ Նրան առանձնահատուկ ճանաչում է բերել Մարի Յակոբսենի դերը «Արտոնագրված գենոցիդ» բեմադրության մեջ, որի համար 2006 թվականին արժանացել է «Արտիստ» մրցանակի։
Կինոյում Սվետլանա Թովմասյանը նույնպես նշանակալի հետք է թողել։ Նրա աշխատանքների թվում են «Տնակը ճանապարհի եզրին», «10-րդ նահանգ» և «Եթե բոլորը…» ֆիլմերը, որոնցում նա դրսևորել է կերպարները բացահայտելու և մարդկային բարդ հույզերը փոխանցելու բացառիկ վարպետություն։
Բեմական և կինոգործունեությունից բացի, նա ակտիվորեն մասնակցել է երկրի մշակութային կյանքին՝ աջակցելով ազգային արվեստի զարգացմանն ուղղված նախագծերին։ Նրա անունն ասոցացվում է մասնագիտական նվիրումի և հայ մշակույթի հանդեպ տածած մեծ սիրո հետ։ 2004 թվականին Սվետլանա Թովմասյանին շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչում, ինչը դարձել է նրա թատերական և կինոավանդի արժանի ճանաչումը։
Նրա կենսագրությունը մի դերասանուհու պատմություն է, ով իր կյանքը նվիրել է բեմին ու էկրանին՝ պահպանելով ազգային արմատները և միևնույն ժամանակ դրանք բացահայտելով աշխարհի համար։ Սվետլանա Թովմասյանը մնում է Հայաստանի մշակութային կյանքի կարևոր դեմքերից մեկը՝ վառ օրինակ այն բանի, թե ինչպես տաղանդն ու աշխատասիրությունը կարող են անձնական ճակատագիրը դարձնել արվեստի պատմության մի մասնիկը։