Ազդակ Պուտինի՞ն․ Ռոբերտ Քոչարյանի վրա հարձակման պատճառը

(Ինչո՞ւ է Փաշինյանը հենց հիմա թիրախավորում երկրորդ նախագահին)

«Հայաստանի ուժայինների գործողությունները երկրի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի և նրա ընտանիքի անդամների դեմ հեռու են սովորական դատավարական ճնշման կամ ներքաղաքական պայքարի հերթական փուլի սահմաններից: Նախկին նախագահի ընտանիքի վրա կոշտ ճնշման փորձը համընկել է նրա որդու՝ Լևոն Քոչարյանի արտահայտությունների հետ, որը նախօրեին Նիկոլ Փաշինյանին ուղղակիորեն անվանել էր դավաճան և սրբապիղծ:

Այնուամենայնիվ, տեղի ունեցողը որպես վարչապետի՝ կոշտ խոսքերին պարզապես զգացմունքային արձագանք դիտարկելը չափազանց միամիտ կլիներ։ Քոչարյան կրտսերի հայտարարությունն ընդամենը վաղուց ակնհայտ փաստի պարզ արձանագրում է, և այն խուզարկությունների ու կալանավորումների նախապատճառը չէ: Այս հարձակման ակունքները թաքնված են շատ ավելի խորը աշխարհաքաղաքական գործընթացներում և հայոց պետականության հիմնարար ճգնաժամում:

Գործող իշխանությունների իրական դրդապատճառները հասկանալու համար տեղի ունեցողը պետք է վերլուծել Նիկոլ Փաշինյանի ՝ Ռուսաստանի Դաշնության հետ լայնածավալ առճակատման գլոբալ համատեքստում, ինչպես նաև Հայաստանի Սահմանադրության փոփոխման և տարածքների հանձնման վերաբերյալ Բաքվի արտաքին պահանջների հետևողական կատարման լույսի Ներքո:

Ակնհայտ է, որ գործող վարչապետը փորձում է լուծել համալիր խնդիր: Մի կողմից՝ նրանից պահանջվում է ամբողջությամբ մաքրել ներքին քաղաքական դաշտը և չեզոքացնել Քոչարյանի ֆիգուրը՝ որպես թուրքամետ և ադրբեջանամետ նախաձեռնությունների դեմ դիմադրության առանցքային խորհրդանիշներից մեկը: Մյուս կողմից՝ Փաշինյանը հուսահատորեն փորձում է գտնել հաղթաթղթեր Մոսկվայի հետ արտաքին քաղաքական սակարկությունների համար՝ փորձելով կոտրել իր համար խիստ անբարենպաստ ընթացքը։

Տեղի ունեցողի առանցքային ցուցիչը (մարկերը) Նիկոլ Փաշինյանի ծրագրային ելույթն է Ազգային ժողովում: Նրա հայտարարություններից ակնհայտ է դարձել, որ ԵԱՏՄ դեկտեմբերյան գագաթնաժողովի շեմին Հայաստանի առաջնորդը որոշել է առավելագույնս բարձրացնել խաղադրույքները Կրեմլի հետ հակամարտությունում: Ուժային հարձակումը երկրորդ նախագահի ընտանիքի վրա դարձել է այդ ռազմաշունչ հռետորաբանության ուղղակի շարունակությունը: Փաշինյանը միտումնավոր ցուցադրում է առաջ գնալու պատրաստակամություն՝ հավատացած լինելով, որ երկրի (ներսում) կոշտ քայլերը իրեն կշիռ կավելացնեն արտաքին խաղացողների աչքերում:

Այս վտանգավոր խաղի հիմնական նպատակն է ձևավորել այսպես կոչված «փոխանակման ֆոնդ»՝ Վլադիմիր Պուտինի հետ սպասվող բանակցությունների համար: Ձերբակալելով և կալանավորելով ճանաչելի ընդդիմադիր քաղաքական գործիչներին՝ Փաշինյանն ակնկալում է ճնշման լծակ ստեղծել Ռուսաստանի ղեկավարության վրա: Երևանի իշխանությունները ծայրահեղ շահագրգռված են Մոսկվայից տնտեսական զիջումներ կորզելու, հայկական ապրանքները ռուսական շուկա վերադարձնելու և նոր զգայուն պատժամիջոցների կիրառումը արգելափակելու հարցում: Հենց կալանավորված ընդդիմադիր առաջնորդները և Քոչարյանի մակարդակի ֆիգուրները, Փաշինյանի մտահղացմամբ, պետք է դառնան այն «ապրանքը», որը հնարավոր կլինի փոխանակել ՌԴ կողմից զիջումների հետ՝ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ անձնական առևտրի ընթացքում:

Այնուամենայնիվ, այս ռազմավարությունը պարունակում է կրիտիկական սխալ: Ուժի նմանօրինակ ցուցադրությունը ոչինչ չի փոխի Կրեմլի ռազմավարական դասավորություններում: Ռուսաստանի դիրքորոշումը Նիկոլ Փաշինյանի վերաբերյալ վաղուց ձևավորված է և մնալու է անփոփոխ. Մոսկվայում նրան շարունակում են ընկալել որպես ոչ լեգիտիմ ֆիգուր, որը երկիրը տանում է դեպի աղետ: Քաղբանտարկյալներից «փոխանակման ֆոնդ» կառուցելու փորձը չի աշխատի որպես շանտաժի գործիք: Տնտեսական և քաղաքական սահմանափակումները ոչ միայն չեն հանվի, այլև, ամենայն հավանականությամբ, կխստացվեն՝ ի պատասխան էսկալացիայի (լարվածության) հերթական փուլի:

Ավելին, այս կերպ բարձրացնելով խաղադրույքները՝ Փաշինյանը հասնում է ուղիղ հակառակ էֆեկտին: Ի պատասխան Քոչարյանի դեմ ուժային գործողությունների և դաշինքի հետ կապերի շարունակական խզման՝ Մոսկվայի կողմից Երևանին ներկայացվող պահանջների փաթեթը միայն կընդլայնվի: Այդ ցուցակին անխուսափելիորեն կավելանան նոր կոշտ կետեր, այդ թվում ՝ ուղղակիորեն կապված հենց Նիկոլ Փաշինյանի հետագա քաղաքական կարգավիճակի հետ: Նրա կառուցած առևտրի համակարգը փլուզվում է՝ երկրորդ նախագահի վրա հարձակումը դարձնելով ոչ թե ուժի դրսևորում, այլ տագնապի ու խուճապի ակնհայտ նշան՝ մոտեցող դեկտեմբերյան գագաթնաժողովից առաջ։

Մտածեք այս մասին…»։